Լուրեր
Լուրեր

Լուրեր

ԲԱՑԱՌԻԿ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ․

Ինչպես են ռուսները հողին հավասարեցնում․ կամ՝ ռուսական Մաստեր Կլաս

Նշվում է, որ քրեական գործը հարուցվել է Մովսես Հակոբյանի նոյեմբերի 19-ի ասուլիսում հնչեցրած սկանդալային հայտարարություններից հետո, որոնց համաձայն պատերազմի երրորդ օրը վարչապետը կանգնեցրել է բանակի լրահամալրումը և հանձնարարել առաջնագիծ ուղարկել կամավորականներին: Նա ընդգծել էր, որ իր խոսքերը որևէ մեկը հերքել չի կարող, քանի որ կան ձայնագրություններ։

«Փաստինֆո»-ն տեղեկացավ, որ Փաշինյանի՝ Հայաստանի համար ճակատագրական դարձած ապօրինի հանձնարարության ձայնագրությունը ներկայացվել է ՀՔԾ-ին եւ վարույթն իրականացնող մարմինը հայտնվել է անելանելի վիճակում՝ Մովսես Հակոբյանին չեն կարող մեղադրել սուտ մատնության մեջ, իսկ Փաշինյանին կալանավորելու համարձակություն չունեն։ «Փաստինֆո»-ի հարցին ի պատասխան՝ Հակոբյանը հաստատեց, որ վարույթ իրականացնող մարմինը պահանջել է ձայնագրությունները, ինչը տրամադրվել է։

Մեր տեղեկություններով՝ Փաշինյանը իր հանձնարարության շուրջ դեռ չի հարցաքննվել։

Ի դեպ՝ բացի հարցաքննությունից որեւէ այլ քննչական գործողության Մ.Հակոբյանը չի մասնակցել։ Այսինքն՝ տեղի չեն ունեցել նաեւ առերես հարցաքննություններ, ինչը վկայում է, որ Մովսես Հակոբյանի հայտարարությունները հերքող ցուցմունքներ նախաքննական մարմինը ձեռք չի բերել, այլապես նրանց մասնակցությամբ պետք է, որ կազմակերպվեր առերեւս հարցաքննություն։

Այս մասին տեղեկացրել է Pastinfo.am կայքը։

ՀՀ նախկին վարչապետ Կարեն Կարապետյանը երկրում ստեղծված իրավիճակի վերաբերյալ հայտարարությամբ է հանդես եկել, որում ասվում է․

 

«Հայաստանի Հանրապետությունը  և Արցախի Հանրապետությունը գտնվում են խորը ճգնաժամի մեջ՝ բարոյական, հոգեբանական, քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական, արժեքային: Դժվար է պատկերացնել ավելի խորը ճգնաժամ. ինչ ավելի պետք է լինի:

Կարծում եմ, այն կառավարությունը, ում կառավարման օրոք և արդյունքում առաջացել է այս ճգնաժամը, մնալով իշխանության՝ խիստ կսահմանափակի երկրի զարգացման հնարավորությունները, ազգի ներուժն ու կարողություններն օգտագործելու հավանականությունը:

Հաշվի առնելով, մի կողմից Ադրբեջանի հետևողական ու ագրեսիվ քաղաքականությունը՝ ուղղված իր հաջողությունների ամրապնդմանը, մյուս կողմից էլ՝ Հայաստանին սպասվող մարտահրավերները՝ այս ճգնաժամի յուրաքանչյուր օր շարունակվելը վնաս է մեզ և միայն մեզ:

Այս օրհասական պահը ամենակարևոր փորձությունն է իշխանության համար ցույց տալու՝ արդյոք իրենք ունակ են վեր կանգնել նեղ քաղաքական շահերից, դրսևորել բարձր գիտակցություն՝ երկրին տալով խաղաղվելու, քաղաքական ուժերին՝ իրենց անցած ուղին վերաիմաստավորելու ու ապագայի տեսլական ձևավորելու, ժողովրդին էլ՝ հանդարտ պայմաններում նոր իշխանություն ձևավորելու հնարավորություն:

Հուսով եմ՝ վարչապետը իր մեջ կգտնի համարձակություն՝ կայացնել հեռանալու որոշում՝ ի շահ մեր երկրի ապագայի»:

Նիկոլ Փաշինյանը մեծ թվով թիկնապահների ուղեկցությամբ ժամանեց ԱԺ։

Ովքե՞ր են ապահովում նրա անվտանգությունը։

Մարուքյանը ոտքի չի կանգնել. ուշագրավ դրվագ՝ ԱԱԽ վերջին նիստից։

Mediaport-ին հայտնի է դարձել, որ նախօրեին Նիկոլ Փաշինյանի հրավիրած ԱԱԽ նիստին, որին մասնակցել են նաև ընդդիմադիրները, ՀՀ վաչապետի արարողակարգի ծառայության աշխատակիցն անհատապես մոտեցել է բոլոր ներկաներին և խնդրել՝ Փաշինյանի դահլիճ մտնելու պահին ոտքի կանգնել։

Նիստի բոլոր մասնակիցները կատարել են խնդրանքը, բացի Էդմոն Մարուքյանից, որը շարունակել է նստած մնալ։ Փաշինյանի լրատվական ծառայությունը ստիպված մոնտաժել է տեսանյութը՝ ներկայացնելով այն դիտակետից, որից Մարուքյանը չի երևում։

Պատերազմից մոտ մեկ տարի առաջ բախտ վիճակվեց հանդիպել Արցախի նախկին ղեկավարներից մեկին: Մի քանի ժամ շփվեցինք: Վերջում նա ինձ համեստաբար հարցրեց՝ «որտե՞ղ էր մեր սխալը, ըստ քեզ»: Ես էլ մեծամտաբար ասացի, որ ըստ ինձ «իրենց» սխալը նրանում էր, որ հիմա` պաշտոնը լքելուց տարիներ անց, «նրանք» էլ համազգեստով չեն, այլ կոստյումով ու որ դրա գինն էլ արդեն էական չէ, էականն այն է, որ համազգեստ չէ:

Հասարակությունները իսկզբանե ձևավորվել են ընդհանուր շահի հետապնդելու և ընդհանուր սպառնալիքների դեմ պայքարելու համար: Սկզբից մարդու և գիշատիչների մրցակցության պատճառով, իսկ հետո` մարդու և այլ մարդու:

Սկզբնական փուլում, երբ մարդկանց հիմնական մրցակիցները գիշատիչներն էին ու առհասարակ բնությունը, հիմնական մարտահրավերը մարդկանց խմբի ներքին արդյունավետությունն էր: Օրինակ` ֆիզիկական հետամնացությամբ երեխաներից ու ծերերից հրաժարվում էին, քանի որ նրանք չէին կարող օգտակար լինել, բայց սննդի կարիք ունեին: Մի փոքր ավելի զարգացած խմբերում սկսեցին արգելել «պրոմիսկուիտետը», ասել է թե՝ անկանոն սեռական կապերը, քանի որ դրանց արդյունքում լավագույն որձերը բոլոր լավագույն էգերին իրանցով էին անում, ինչը բերում էր ներքին անախորժությունների: Հաջորդ փուլում մարդիկ հասկացան, որ առողջ երեխաներ ունենալու համար նախընտրելի է այլ ցեղերից կին բերել, ինչն էլ հանդիսացավ ցեղի ստեղծման հենասյուն՝ մարդիկ սկսեցին տարբերակել ցեղերը:

Ցեղերի ներսում սակայն դեռ տիրում էին շատ խիստ կարգապահական կանոնները: Ով չէր աշխատում, չէր ուտում: Այլապես հնարավոր չէր գոյատևել: Մեկ չաշխատող բերան ունենալը չափազանց մեծ բեռ էր: Ցեղի ուժեղ որձերը սահմանում էին նաև ավարի բաշխման արդար համակարգ, քանի որ բոլոր առողջ տղամարդիկ խիստ անհրաժեշտ էին որսի ժամանակ, նույնիսկ այն տղամարդիկ, որոնք ինչոր բանով զիջում էին էլիտային: Հետևաբար ավար և ինչպես նաև դա վաստակելու միջոցները ընդհանուր էին, չկար մասնավոր սեփականություն: Այդ և բազմաթիվ այլ համակեցության կանոնները հիմք հանդիսացան բարոյականությանը: Այդ բարոյականության սահմաններում ընդունված էր օրինակ, որ կարևոր որոշումները կայացնում են ցեղի հզոր որձերը, քանի որ հենց իրենք են ավարի մեծ մասը բերում և բաշխում ըստ անհրաժեշտության:

Բարոյականության պահապանը որձն էր, հետևաբար, եթե ամենավաղ մարդկանց մոտ կռապաշտության թիրախը մայրն էր, ապա զարգացած քաղաքակրթություններում կուռքն արդեն հայրն էր: Այսինքն աստվածը, ոչ թե նա էր, ով քեզ ֆիզիկապես է աշխարհ բերել, այլ նա` ով քեզ հոգեպես է դաստիարակել, քանզի այդ հոգևորն է, որ քեզ գոյատևելու շանս է տալիս: Այս հասարակարգի հիմնական խորագիրն էր «բնազդների հաղթահարմամբ սոցիալական հավասարությունը»: Մարդը կամք էր դրսևորում և զսպում էր սեփական սեռական և այլ բնազդները, որպեսզի նա և մնացածն ավելի ապահով ապրեն: Եթե ցեղի անդամը ուրիշի կնոջը ցանկանար կամ հացն արդար չկիսեր, դա կբերեր ներքին պառակտման և կնվազեցներ ցեղի արդյունավետությունը որսի և մարտի դաշտում: Երկու միլիոն տարի գոյություն ունեցող այս նացիոնալ սոցիալիստական կենսակերպը հետագայում կկանոնակարգի քրիստոնեությունը ու, բնականաբար, կանի դա հանուն հոր և որդու և սուրբ ոգու, ոչ թէ հանուն մոր և դստեր և բնազդի:

Երբ մարդկությունը ստեղծեց տեխնոլոգիական այն պաշարը, որը թույլ տվեց ունենալ սննդի ավելցուկ, այս ողջ համակարգը տապալվեց: Սկսած անասնապահությունից, վերջացրած, օրինակ՝ գերանդիով, տեխնոլիաները թույլ տվեցին մարդկանց ավելի շատ մթերք ստանալ` շատ ավելի քիչ մարդկային ռեսուրս կիրառելով: Լավ որձն արդեն ոչ թե խիզախ ու հզոր որսորդն էր, այլ աշխատասեր, կարգապահ, հաշվենկատ գյուղագործը: Այդ գյուղագործը, մշակելով իր սեփական, արդեն մասնավոր հողը, կարողանում էր իրենց բավարարել, ստացած ավելցուկն էլ փոխանակեր այլ բարիքների հետ: Հետագայում նա այդ ավելցուկից կմուծի հարկ, որպեսզի զինվորը, ոստիկանն ու դատավորը պաշտպանեն իր մասնավոր սեփականությունը այլոց ոտնձգություններից: Լինելով պաշտպանված ու բարեկեցիկ` նա արդեն պարտավոր չէր մտածել հարևանի բարեկեցության մասին, ավելին շատ անգամ հարևանի հողը ձեռք բերելու համար, նրան շահավետ էր հարևանին սննկացնելը:

Ժամանակի ընթացքում տեխնոլոգիաները այնքան զարգացան, որ կանայք կարողացան ինքնուրույն հաց վաստակել և սկսեց հօդս ցնդել հայրիշխանական հասարակարգն առհասարակ: Որոշումների կայացման մեջ բոլորը պահանջեցին իրենց կարծիքը արտահայտելու իրավունք: Աստիճանաբար նորից ակտուալ դարձան անկանոն սեռական հարաբերություններն և վայրի կապիտալիզմը: Ով ինչ կարում, անում է` չմտածելով հանրային շահի մասին:

Այս «պրոգրեսը» բավականին դանդաղեցված էր այն հասարակություններում, որտեղ անվտանգության խնդիրներ կային: Հասարակություններում, որտեղ զուտ հարկահավաքով հնարավոր չէր անվտանգ հասարակություն ստեղծել: Հասարակություն, որտեղ անվտանգության հարցը դեռ ստիպում էր իր յուրաքանչյուր անդամին անձամբ մասնակցել անվտանգության կերտմանը, հետևաբար նույնիսկ ամենա տաղանդավոր առևտրականները ստիպված էին համակերպվել հայրիշխանական կարգերի հետ: Կարգեր, որտեղ գեներալն ավելի մեծ ձայն ունի, քան առևտրականը:

Հայաստանին սպառնացող վտանգը պահանջում էր իր բնակիչներից ապրել տիպիկ նացիոնալ սոցիալիստական կարգով: Առանձնահատուկ տեղ տալ ուժեղ որձերին, էգերին ու սնունդն արդար բաշխել, չեղարկել մասնավոր սեփականությունը և այլն: Բայց «քաղաքակիրթ» աշխարհի կանչը շատ հրապուրիչ էր: Այնքան հրապուրիչ էր, որ տարիների ընթացքում մենք մոռացանք վտանգի մասին, մեր առևտրականները չէին համակերպվում իրենց իրավունքների սահմափակման անհրաժեշտության հետ: Մեզ ստիպեցին մասնավորեցնել հանրային սեփականությունն ու որոշումներ կայացնելիս լսել բոլորին: Ու եթե մեր էլիտար որձերը կարողանային իրենց բնազդները զսպել ու չհանել համազգեստը, եթե ծնվեին, ապրեին ու մահանային ժուժկալության մեջ, գուցե և հնարավոր լիներ պահպանել ճիշտ հասարակարգը: Ավաղ դա չեղավ: Այսուհետ ցեղի ճակատագիրը կորոշեն առևտրականները, իսկ դա նշանակում է ազգի, ցեղի, ընտանիքի ու պետության կազմաքանդում և բնազդների բրգաձև իշխանության կառուցում: Իրականում քրդերը մեզնից շատ ավելի շահավետ դիրքում են, նրանք դեռ գոյատևելու շանս ունեն:

ներին չի միջամտելու եւ քաղաք չի բերվելու։

Սրանով ավարտվել է խոսակցությունը, որից հետո Գասպարյանը կապվել է պաշտպանության նախարար Վաղարշակ Հարությունյանի հետ եւ ներկայացրել իրենց խոսակցությունը՝ խնդրելով, որ եթե վարչապետն իրեն էլ դիմի նույն հարցով, նույն պատասխանը լսի պաշտպանության նախարարից։ Նախարարը խոստացել է խոսել վարչապետի հետ։

Ապա որոշ ժամանակ անց Վ․ Հարությունյանը կապվել է Գասպարյանի հետ եւ ասել՝ իրավական առումով դու ճիշտ ես, բայց եթե նման հրահանգ իջեցվի, պարտավոր ենք ենթարկվել եւ զորքը հանել։ Գասպարյանը կրկնել է իր դիրքորոշումը՝ քանի դեռ ես եմ ԳՇ պետը, բացառվում է, որ զորքը մտնի քաղաք։

Հետո եւս մի անգամ են փորձել զորքը ներքաշել միտինգ ցրելու գործընթացին․ Օնիկ Գասպարյանին ասել են՝ բանակին պատկանող «Ուրալ» մեքենաները բերեք քաղաք, որ եթե ընդդիմությունը տրանսպորտային միջոցներով փորձի փողոցները փակել, դրանց միջոցով բացեն փողոցները, սակայն Գասպարյանը եւս մեկ անգամ լսելի է դարձրել, որ ինքը չի պատրաստվում ներքաղաքական պրոցեսներին մասնակից դառնալ եւ բանակն էլ դարձնել զենք՝ իշխանությունների ձեռքին։ 

Հրապարակ․am

Ալիևը շարունակում է վիրավորել Նիկոլ Փաշինյանին և մնալ անպատասխան

«Ես ասում եմ՝ Փաշինյանը ոչ մեկ է, մարդ, որ գիտելիք ու փորձ չունի, չի հասկանում միջազգային հարաբերություններից, չգիտի ինչպես ղեկավարել երկիրը, մարդ, ով իր կյանքում մի փոքր կոլխոզ չի ղեկավարել, նա մեզ սադրեց։ Արեց անընդունելի բաներ ու պատժվեց դրա համար»,-ասում է Ադրբեջանի նախագահը:

Սա իսկապես ցավալի իրողություն է, որովհետև անկախ ամեն ինչից, Նիկոլ Փաշինյանը դեռ Հայաստանի ղեկավարն է և այս վիրավորանքներով թշնամին նսեմացնում է նաև հայ ազգին և որ ամենացավալին է՝ մնալով անպատասխան:

Անհնազանդության ակցիաներ Երևանում և տարբեր քաղաքաներում՝ Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականի պահանջով։